Lees hier (Word-bestand, 1,8 MB) de scriptie IIRSA en (inter-)nationale milieuregelgeving: de bouw van infrastructurele werken en de bescherming van biodiversiteit van Max Wohlgemuth Kitslaar (UvA, Latijns Amerika Studies, begeleiders P. van Dijck en R. Lefeber).
Deze studie analyseert welke (inter)nationale milieurechtelijke regelgeving een rol kan spelen ter bescherming van biodiversiteit bij de bouw van infrastructurele werken met een potentieel grote impact op kwetsbare ecosystemen met een hoge concentratie unieke biodiversiteit en endemische soorten in de Ecuadoriaanse Amazoneregio. Sinds 2000 werken de Latijns Amerikaanse overheden samen aan de ontwikkeling van de continentale infrastructuur binnen het plan IIRSA – Iniciativa para la Integración de la Infraestructura Regional Suramericana. Een van de binnen IIRSA gedefinieerde projecten is de bouw van een overslagfaciliteit aan de Napo-rivier, gelegen in een ecologisch zeer kwetsbaar gebied. Op basis van internationale verdragen is Ecuador verplicht tot het opstellen van nationale wet- en regelgeving op het gebied van milieueffectrapportage ter bescherming van het milieu. Ecuador heeft daartoe de procedure van milieueffectrapportage (EIA – Estudio de Impacto Ambiental) geïmplementeerd, die moet worden doorlopen voorafgaand aan de uitvoering van infrastructurele projecten. Vastgesteld wordt dat deze Ecuadoriaanse EIA voldoet aan de eisen die in de internationale literatuur aan een dergelijke procedure worden gesteld. Gezien het continentale karakter van IIRSA en de vele grensoverschrijdende projecten wordt echter het opstellen van een regionaal verdrag aangaande milieueffectrapportage in Latijns Amerika aanbevolen. Hierbij zou de Europese Espoo-conventie – die milieueffectrapportage-verplichtingen in Europa reguleert – als voorbeeld kunnen dienen.
Bron afbeelding: japhive
{ 0 reacties }
